środa, 11 listopada 2026

Prosty, kremowy sernik pieczony - z akcentem korzennym

Przyznaję się - od pewnego czasu, podzielam ochy i achy dla serników baskijskich. 
Próbowałam wielu, jeśli mam możliwość wyboru wypieku do kawki,
w kawiarnianych i cukierniczych witrynach wypatruje właśnie baskijskiego.
Ranking autorski już powstał, niestety mój dotychczasowy numer jeden 
pochodzi z małego stoiska w popularnej hali targowej w Sztokholmie. 
Niepozorne stoisko, ekspres do kawy i tylko serniki baskijskie, w kilku wersjach. 
Od chwili gdy jeden z nich zniknął z mojego papierowego talerzyka na wynos,
bo miejsc dla klientów z opcją " na miejscu " nie posiadają, 
zadaję sobie pytanie.. jak oni to robią?
Sernik szwedzko - baskijski dotąd nie został zdetronizowany przez żaden inny. 
Osobiście sernik baskijski piekłam dwa razy.
Był całkiem przyzwoity, smaczny, ale daleki od tego, czego szukałam.
W Kronice dziś sernik, który nie jest baskijski. 
Pieczony tradycyjnie, w niskiej temperaturze, jasny z wierzchu.. jednak smak 
i konsystencja łudząco przywołuje wspomnienie wzorca.
Kremowy, lekki, umiarkowanie maziasty.
W przeciwieństwie do baskijskiego - nie jest słonawy.
Prosty w wykonaniu i wymaga tylko kilku bazowych - sernikowych składników. 
Okres późno jesienny, już niewątpliwie w kierunku świąt kieruje nasze zmysły.
Pewnie dlatego we wnętrzu serniczka zakamuflowałam
wkładkę korzenno - cynamonową, pachnącą świątecznymi pierniczkowymi ciastkami.
Oczywiście nie jest koniecznym dodatkiem i możecie ją pominąć.

Składniki:
proporcje na tortownicę o średnicy 22 cm
wszystkie składniki w temperaturze pokojowej

Masa serowa:
500 gram sera wiaderkowego do serników - dobrej jakości tzn. o dużej zawartości tłuszczu
250 gram serka ricotta
150 gram serka śmietankowego kanapkowego - u mnie Almette naturalny
200 gram śmietany kwaśnej 18%
100 gram śmietanki kremówki 30%
2 łyżki budyniu śmietankowego
kilka kropel ekstraktu waniliowego
4 jajka rozmiar L
1/2 szklanki drobnego cukru ( można dodać więcej )
dodatkowo - kilka sztuk ciasteczek digestive

Masa korzenna:
2 łyżki serka śmietankowego kanapkowego - np. Almette
2 łyżeczki kremu czekoladowego typu Lotus biscoff
1 łyżeczka cynamonu
1 łyżeczka cukru lub miodu

Wykonanie:

Do dużej miski wkładamy wszystkie sery i krótko miksujemy, do połaczenia. 
Wlewamy śmietanę 18%, dodajemy proszek budyniowy, ekstrakt z wanilii, 
ponownie dokładnie mieszamy.  
Do mniejszej miseczki wbijamy jajka, wsypujemy cukier i miksujemy chwilkę,
do momentu napuszenia się jaj i rozpuszczenia w jajecznej pianie cukru.
Masę jajeczną wlewamy do miski z serami i wszystko miksujemy 
na niskich obrotach miksera do uzyskania jednolitej, gładkiej masy,
nie miksujemy zbyt długo, by jej nie napowietrzyć.
Na koniec wlewamy śmietankę kremówkę, mieszamy trzepaczką 
lub łyżką do połączenia z całością.
W oddzielnej miseczce mieszamy, ucieramy ze sobą składniki wkładki korzennej,
dodając do niej również dwie łyżki gotowej już masy sernikowej.
Dno i boki tortownicy wykładamy papierem do pieczenia. 
Na spód wykładamy jedno przy drugim ciastka, zalewamy je cieniutką 
warstwą masy serowej i odstawiamy na 5 minut, by zwilgotniały.
Po tym czasie wylewamy połowę masy serowej i wykładamy na wierzch
kleksy kremu - wkładki korzennej, patyczkiem delikatnie rozprowadzamy ją, 
tworzymy esy - floresy. 
Teraz wylewamy pozostałą, drugą połowę masy serowej. 
Wyrównujemy wierzch i wkładamy do piekarnika nagrzanego do temperatury 
150 - 160 stopni, grzanie góra - dół, bez termoobiegu. Pieczemy 60 minut. 
Wyłączamy grzanie i przynajmniej przez godzinę zostawiamy sernik 
w piekarniku, bez otwierania drzwiczek.
Po tym czasie uchylamy piekarnik, zostawiamy tam wypiek 
jeszcze przez pół godziny, po czym wyjmujemy do zupełnego przestudzenia.
A potem ciasto na kilka godzin, najlepiej na noc musi trafić do lodówki.
Ja przed podaniem powierzchnię posmarowałam cieniutką warstwą 
serka śmietankowego z dodatkiem kilku łyżek mleczka skondensowanego 
i soku cytrynowego, widelcem wykonałam ozdobny szlaczek. 
Sernik jednak nie wymaga specjalnego wykańczania - jest jasny, gładki i równy. 
Można oprószyć go pudrem, polać polewą czekoladową 
lub  - co polecam szczególnie - pokryć powierzchnię podgrzanym 
do konsystencji półpłynnej kremem Lotus.
Sernik w przekroju jest stabilny, konsystencja jest kremowa, aksamitna i lekka.
Przyznam wyprzedzając fakty - pewnie w Kronice przez najbliższy czas 
nie zagości przepis na sernik.
Nie będę opierać się pokusie ponownego pieczenia - tego. 
Może jedynie pokuszę się o małe  zmiany w kwestii dodatków.
Polecam i udanego wypiekania!  







Brak komentarzy:

Prześlij komentarz